Ebru Özkul 

15.10.1977 Çanakkale doğumluyum. Babam diş hekimi, annem ilkokul öğretmeni. İki kardeşiz. Benden küçük bir erkek kardeşim var. (Çok değerli)Devlet memuru bir ailenin çocuğu olarak Türkiye’nin çeşitli illerini dolaştıktan sonra 9 yaşımda anne memleketi olan Edirne’ye yerleştik. İlkokul üçüncü sınıfta geldiğim Edirne’de İlköğrenimimi Edirne Şehit Asım İlkokulu’nda, ortaöğrenimimi I.Murat Lisesi’nde, lise öğrenimimi ise İlhami Ertem Lisesi’nde tamamladım.Oldukça demokrat bir ailede iyi şartlar altında yetiştim. 1995 – 1999 yılları arasında Yakın Doğu Üniversitesi Fen Edebiyat Fakültesi Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü’nde lisans eğitimime başlayarak aklımda hiç olmayan bir Kıbrıs macerasını da başlatmış oldum. 1995 yılı Kıbrıs’ta öğrenci olmak batıdan gelmiş, her olanağa mütevazı şartlarda sahip bir genç için pek de iç açıcı değildi. Özellikle sosyal yaşam içersinde var olması esas olan yeme-içme, sinema, spor aktiviteleri ve özellikle toplu taşımacılığın olmayışı önemli oranda zorluyordu öğrenci yaşamımı. Güzel zaman geçirilebilecek tek yer üniversite kampüsü; tek eğlencemiz üniversitemizin gerçekleştirdiği festivaller oluyordu. Tabi vesait sorununu çözmek yine üniversitemize düşüyordu. 1998 yılında hayattaki en kıymetli arkadaşımı, annemi kaybettim. Üniversite üçüncü sınıftaydım. Zor zamanlar, zor yıllardı.Hâlâ daha zor. Şimdi hiç girmeyelim… Hayat işte…

1999 yılında lisans eğitimimi bitirip 2000 yılında yine Yakın Doğu Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü  Eğitim Yönetimi, Denetimi ve Planlaması Ana Bilim Dalı’nda “ Örgüt Kültürü” alanında yüksek lisansımı yaparak eğitimimi tamamladım.

2000 yılında Yeni Sistem Dershanesi’nde Türkçe öğretmeni olarak göreve başladım. Dershanedeki görevim devam ederken Gazimağusa Namık Kemal Lisesinde geçici görevle Türkçe öğretmenliğine atandım. Her iki görevi de iki yıl sürdürdükten sonra 2002-2003 Eğitim Öğretim Yılı’nda Yakın Doğu Koleji’nde Türkçe Edebiyat öğretmeni olarak göreve başladım. Benim için öğrenmek daha yeni başlıyormuş aslında. Tabi burada çok değerli hocam, kıymetli insan, büyük eğitimci Latife Muhtaroğlu’nu anmadan geçmek olmaz. Çok şey öğrendim kendisinden, eğitimciliğinden. Türkçe- Edebiyat öğretmenliği görevimim yanı sıra 2006 yılından itibaren Yakın Doğu Koleji Türk Dili ve Edebiyatı Bölümü Bölüm Başkanı olarak halen görevime devam etmekteyim. Genç yaşta almış olduğum bir sorumluluk, bölüm başkanlığı, çok şey kazandırıp bir o kadar da yorucu oldu aslında. İnsani ilişkiler değiştirildi, arkadaşlıklar gözden geçirildi. Takdir edip, destek olanlara teşekkür ederim.

Öğretmenlik hayatım boyunca gerek Yakın Doğu Üniversitesinin gerekse KKTC Milli Eğitim ve Kültür Bakanlığının gerçekleştirmiş olduğu (akademik veya pedagojik) birçok eğitim seminerine katılarak gördüğüm eğitimler neticesinde çeşitli belgeler almaya hak kazandım.

Kıbrıs’ta kalma nedenim olarak evliliğimi söyleyebilirim. 2000 yılında kendisi de Yakın Doğulu olan Ali Efdal Özkul ile gerçekleştirmiş olduğum evlilikten 2004 yılında hayatımın anlamı, canımın yarısı kızım, Ada dünyaya geldi. O da şimdi Yakın Doğu Ailesi’nin bir parçası.

Yapmak istediğim her şeyin en iyisini yapmaya programlanmış bir yapım oldu her zaman. Azimli ama hırslı değilim. İnsan ilişkileri benim için çok önemli olsa da kalabalıklardan çok hoşlanmam. Daha geride, sakin, yalnızca kendi içimde daha fazla düşünerek zaman geçirmek; ailemle birlikte olmak tercihlerim arasındadır. Yaşım ilerledikçe de insanın kendisini geliştirmesinin ne kadar önemli olduğunu daha fazla anladım. Elbette bunun için de okumak ve sindirebilmek için düşünmek ve daha fazla insanları gözlemlemek gerekti. Bu anlamda da öğrencilerime ve kızıma ışık tutabilmek önemli bir gaye oldu hayatımda. Çünkü biz öğretmenlerin görevi özellikle de şimdiki gençlere yalnızca ders vermekle sınırlı kalmamalı. Gerçek dostlukların, doğru değerlerin ve başarının nasıl geleceği konusundaki yönlendirmelerin onlara sağlayacağı yararları çoğu zaman akademik başarıların çok önünde tuttum.

Yirmi yıldır kıskandıran,güzel dostluklarda edindim. Güzel paylaşımlar yaşadım. Çekirdek ailemin dışında başka bir ailem oldu Yakın Doğu Koleji sayesinde. Çünkü hayatıma anlam katan insanları burada tanıma fırsatım oldu. Kaç yaşında olursanız olun hayatın her alanına dair başkasından öğrenecek çok şeyiniz oluyor insanca yaşamak adına. Bunlar da sizi bir adım daha ileriye götürüyor hayatı anlamaya çalışırken. O yüzden şükrediyorum beni buralara taşıyan fırsatlara ve teşekkür ediyorum hayatıma her anlamda ışık olan insanlara.

© Copyright 2018 | Near East Technology