Hatice Güliz Bolayır

Ben 6 Haziran 1979 yılında Lefkoşa’da dünyaya geldim. Ailemin ilk çocuğuyum. Annem ve babam 1954 yılında Rum tarafının Lefkoşa kazasındaki yerleşim yerlerinden göçmen olarak geldiler ve Lefkoşa’ya yerleştiler. Annem ev hanımı babam ise serbest meslek emeklisidir. Benden 9 yaş küçük bir erkek kardeşim vardır. Kardeşim şu an İngiltere’de ikamet etmekte ve endüstri psikoloğu olarak bir şirkette proje yönetimi yapmaktadır. Halen Lefkoşa da ikamet etmekteyiz. Evli değilim ailemle birlikte yaşamaktayım. Çocukluk yıllarım çoğu kişinin olduğu gibi hayatımın en güzel yılları olarak geçti. Aile ilişkileri komşuluk ilişkilerinin çok yoğun yaşandığı, paylaşım ve yardımlaşma kavramlarının yoğun olduğu dönemlerde geçti çocukluk dönemim. Komşularımızla aile ilişkisiyle aynı düzeyde ilişkiler yaşanırdı. Herkes zor zamanlarda birbirine yardımcıydı. Çok arkadaşım yoktu ama sahip olduğum arkadaşlarımla halen görüşebilmenin ve geçmişi yad etmenin huzurunu duyuyorum şimdi bile. Bu güzel manevi duyguları paylaşarak başlamak istedim yazıma. İlkokulu Atatürk ilkokulunda okudum. O zamanlar çocuklara okullarda dikiş nakış dersi, seramik, resim, ev idaresi gibi ilginç ve zefkli dersler veriyorlardı. Şu anki sanata düşkünlüğüm ve el becerilerim, resim yapma hobim o zamanlara dek uzanmaktadır. Yıllarca Lefkoşa surlar içi bölgesinde ikamet ettik. Babam çanta imalatı yapıp toptan satış yapıyordu ben de okul sonrası ona yardım ederdim ve sonra da çarşının Bandabulya ve Asmaaltı dediğimiz bölgesindeki dükyanlara birlikte gider ve bunları satardık. Arabamız yoktu. Her yere yürüyerek ya da babamın motosikletiyle giderdik. Aileme yardımcı olmak benim için çok güzel bir duyguydu. Bir çocuk için kendine olan güvenini artırıcı bir durumdu bu. Ben dokuz yaşındayken kardeşim dünyaya geldi. Bu hayatımda yaşadığım en güzel duygulardan biriydi. Artık abla olmuştum ve hemen ardından da bu güzel duyguyla birlikte sorumluluklarıma bir yenisi eklenmişti. Annem ev hanımı olduğu için babamın çanta imalatı işlerine yardımcı oluyor ve beraber çalışıyorlardı. Yoğun bir çalışma durumları olduğu için kardeşime ben bakıyordum ve o zamanlarda küçük bir anne rolünü üstlenmiştim. Bu durum halen daha değişmedi halen daha kardeşim için bir anneyim ben. Hatta ona baktığım zamanlar içerisinde bir gün yanlışlıkla kardeşimi düşürdüm ve annem çok kızdı bana. Buna çok üzüldüm, kendimi çok suçlu hissettim. İsteyerek olmamıştı. Ama annem o endişeyle beni dinlemiyordu bile. Çok ağlamış ve üzülmüştüm. Ertesi gün okul çıkışında yürüyerek Selimiye camisine gittim. Cuma günüydü hiç unutmam. Öyle namazı kılınacaktı. Yaşlı bir teyze buldum orada ve bana nasıl namaz kılınır öğretmesini istedim. Kadının şaşkın bakışları halen gözümün önünden gitmiyor. “Gel kızım dedi ben ne yaparsam sen de aynısını yap ve bildiğin duaları oku”. Ben de yaptım. Amacım kendimi affettirmekti. İlk ibadetle tanışmam da böyle oldu ve halen de devam ediyorum. Hatta son on yıldır Kuran okumaya ve hatmetmeye başladım. Dini inancı güçlü bir insanım. Bu güçlü maneviyatın ahlaki ve karakter gelişimim içerisinde çok yararlarını gördüm. Bu güçlü inanç benim her zaman doğru, dürüst bir insan olmamda bana yol gösterdi. Herkesin dini inançlarına ve görüşlerine saygılı bir insanım. Bugün yetişmekte olan gençlerin de inançlarını kaybetmeden yetişmeleri temennisi içerisindeyim. İlkokul dönemi içerisinde ve ortaokula gittiğim yıllarda hep başarılı saygılı bir öğrenci oldum. Öğretmenlerim tarafından sevilen örnek bir öğrenci olmanın gururunu yaşıyorum  halen daha. O yıllarda okul dışında bale, jimnastik, izcilik, folklör, masa tenisi gibi birçok etkinlikle uğraştım. Ortaokulu Şehit Hüseyin Ruso Ortaokulunda okudum. Liseyi ise Atatürk Kız Meslek Lisesinde derece alarak bitirdim. Lise yıllarında şiir kitapları okumaya ve şiir yazmaya başladım. Halen daha şiir yazmaya devam ediyorum ve 500’ü aşkın şiirim bulunmaktadır. Ayrıca Ortaokul ve Lise yıllarında okul korosundaki müzik çalışmalarım ileriki yıllarda müzik aleti çalma ve özel türk sanat müziği korolarına katılmam  ile devam etti. Lise yıllarımdaki arkadaşlıklar, Öğretmenlerim halen farklı bir öneme sahip benim için. Nedenine gelince lise yıllarında babam ciddi bir kalp rahatsızlığı geçirdi ve İngiltere’de amiliyat olmaya gittiği için kardeşimle anneannemin yanında kalmaya başladık. Çok zorlu uzun bir dönem geçirdik. Kardeşime destek olma isteği, okuldaki üniversiteye hazırlık çalışmaları ve dershane yoğunluğu içerisinde yoğun ve duygusal olarak da çok üzücü bir dönem içerisindeydik. Babamı kaybetme riskimiz vardı. Bu korku ve üzüntüyle her gün okula giderdim. Hiç ihmal etmedim. Gidip derslerime girer ders aralarında da devamlı ağlardım. Bu zaman içerisinde arkadaşlarım ve öğretmenlerimin çok büyük desteği olmuştur bana. Hep yanımdaydılar ve teselli ediyorlardı beni. Bir gün Müdür muavinimiz beni çağırdı ve dedi ki “Bak Hatice üzülmekte haklısın . Çok zor bir durum. Her gördüğümde de ağlıyorsun ama şunu unutma kızım, her insan böyle bir durumda ağlayabilir ama her insan ayakta kalamaz” dedi. Çok haklıydı. Ben o yılki mezuniyet başarımı bu söze borçluyum. Babam düzelmiş ve İngiltere’den iyileşerek geri dönmüştü. Ben ise bir ay sonra onur belgesiyle ve Üniversiteyi kazanmış olarak mezun oldum okulumdan. Bu olaydan çıkarttığım anlam ise her zaman güçlü olmak ve ayakta kalmak zorundayız. Zorluklar,  imkansızlıklar asla bizi pes ettirmemeli. Böyle de oldu zaten her zaman güçlü olup ailemi ayakta tutmaya, olumlu düşünmeye, başarılı olmaya çalıştım ve şu an da kendimle gurur duyuyorum. Çünkü vermiş olduğum mücadelelerin karşılığını fazlasıyla almaktayım. 1997 yılında Yakın Doğu Üniversitesine başlayıp 2002 yılında şeref belgesiyle mezun oldum. 1998- 2001 Yıllarında psikoloji bölümünde okurken öğretmenlik yapabilmek için de Yakın Doğu Üniversitesi  Eğitim Bilimleri Fakültesinde pedagoji eğitimimi de yüksek bir dereceyle tamamladım.

2000 yılında Atatürk Meslek Lisesinde Gelişim psikoloji stajı, 2001 yılında SOS Anaokulu Gelişim psikoloji stajı, 2001    yılında Ankara Üniversitesi Psikiyatri Bölümü Psikoloji stajı
2002 yılında Lefkoşa Türk Lisesinde öğretmenlik staji, 2006-2007’de Burhan Nalbantoğlu Devlet Hastanesi Barış ve Sinir Ruh Hastanesinde Klinik psikoloji stajı yaptım. 2001-2002 yılında Yakın Doğu Üniversitesi öğrencilerinde sınav kaygısı ile ilgili tez çalışması yaptım. Ayrıca 2000 yılında K.K.T.C. Sivil Savunma Teşkilat Başkanlığı ilk yardım ve Acil Müdahale Kursu Katılım Belgesi,  2001’de 8. Ulusal Psikiyatri Kongresi Katılım Belgesi aldım. Hem gelişim ve klinik psikoloji, hem de öğretmenlik alanında yaptığım bu stajlar kişisel ve mesleki gelişimimde çok büyük deneyimler teşkil etmiş ve iş yaşamımda bana çok büyük katkılar sağlamıştır.

Aynı  üniversite yılları içerisinde Yakın Doğu Üniversitesi Psikoloji Kütüphanesinde kütüphane görevlisi olarak yarı zamanlı görev aldım. 2000-2001 yılında LEPİM’de okul sonrası yarı zamanlı sekreter olarak görev aldım. Başarılı olduğum için hem burs alarak hem de çalışarak geçirdim üniversite yıllarımı. Bu yoğun çalışma ve başarılı eğitim hayatı çalışmaya başladığımda benim için çok sağlam bir temel oluşturdu.

Üniversiteden mezun olduktan sonra Yakın Doğu İlkokulunda 2002-2004 yılları arasında İki yıl ana sınıf öğretmeni olarak çalıştım. 2004- 2010 yılları arasında Kanser Hastalarına Yardım Derneği personeli olarak Burhan Nalbantoğlu Devlet Hastahanesi Onkoloji Bölümünde psikolog olarak çalıştım. Aynı yıllar içerisinde Hastanedeki psikolog ihtiyacından dolayı 2004 – 2006 yılları arasında  Talasamiyalılar Derneği Burhan Nalbantoğlu Devlet Hastahanesi Talasamiya Bölümünde, Psikolog olarak yarı zamanlı  görev aldım. Bu uzun yıllar içerisinde yoğun çalışma temposu yanında, 2007’de  12. Ulusal Psikoloji Kongresi Katılım Belgesi, 2008’de  Kıbrıs.Türk. Diyabet Derneği Kaliteli Yaşam Yaz Kampı Eğitim ve Psikolojik Destek Katılım ve Teşekkür Belgesi, 2008’de MECC Palliative Care Workshop on Psycho-Oncology: The Role and Involvement of the Patient’s Family, 2008’de Communication in Business Administration Certificate, Lifelong Learning Centre in European University of Lefke,  2008’de  Kıbrıs.Türk. Diyabet Derneği Diyabet Okulu Eğitim Programı Sertifikası aldım. Bu yıllar içerisinde dışarıda klinik psikolog olarak da çalışmalarımı devam ettirip danışan görüşmeleri yaptım. 2006-2009 yılları arasında Yakın Doğu Üniversitesi Klinik psikoloji masterimi tamamladım ve kanser hastalarında psikolojik sorunlar konulu bir tez çalışması yaptım.  Kıbrıs’ta bu konudaki ilk çalışma olması nedeniyle ülkemiz literatürü’ne ciddi bir katkısının olduğunu düşünmekteyim. Bu yıllar içerisinde mesleğimle ilgili çeşitli gazetelerde  yazılar yazıp, reportajlar yaptım. Ayrıca bir çok Kıbrıs kanalında Aile, eğitim, psikoloji ve güncel toplumsal konularında programlara katıldım. 2010 yılında üst lisans eğitimim bittikten sonra çeşitli iş ve ekonomik nedenlerden dolayı psikolog olarak görev yaptığım yerden ayrılıp özel kliniklerde psikolog ve anaokullarında da hem psikolog hem ana sınıfı öğretmeni olarak part time çalışmaya devam ettim. 2010-2014 yılları arasında bu çalışmalarım dışında çeşitli dernek ve vakıfta da gönüllü olarak çalıştım ve görev aldım. Amacım  ihtiyacı olan kişilere ve kurumlara elimden geldiğince yardımcı olmak ve bildiklerimi onlara aktarmakdı. Bu yardımı kimi yerde psikolog göreviyle, kimi yerde bir öğretmen olarak yaptım, gönüllü olarak köylere gidip seminerler ve bilgilendirici toplantılar düzenledim. Para almadan bunları yapmamı meslektaşlarım onaylamıyordu ama benim amacım hizmet etmek ve yardımcı olmaktı. Kiminden hayır dua aldım, kimileri beni ailesinden saydı, Ama sonuç açık ve netti insanların yüzünde o mutluluğu görmek her şeye değerdi. Hayatta maddiyattan çok daha önemli şeyler var derler ya işte onlardan biriydi bu yaşadıklarım. Bana para getirmediler ama kendimi önemli hissetmemi, ismimin güzel hitaplarla duyulmasını, mesleğimde başarıyı getirdi. Dört yıl belki kadrolu bir yerde çalışmadım ama birçok görev aldım. Bu dönem içerisinde eğitimime başka bir eğitim daha kattım. 2010-2012 yılları arasında Açık Öğretim Fakültesi Sosyal Hizmet ve Danışmanlık Bölümünden mezun oldum. 2011 yılında Kıbrıs. Türk.  Diyabet Derneği Kaliteli Yaşam Yaz Kampı Eğitim ve Psikolojik Destek Katılım ve Teşekkür belgesi aldım. 2013 yılında Bireysel Ve Kurumsal Gelişim Danışmanlık Hizmetleri ‘pozitif etki-1. Seviye’ Pofesyonel Bireysel Gelişim Semineri katılım belgesi aldım. Hayatımın büyük bir bölümü eğitim, kendini geliştirme ve toplumu bilgilendirme ve topluma yardımcı olma çabalarıyla geçti

13 yıldan beridir psikoloji ve eğitim alanında çeşitli kurumlarda değişik  roller altinda aldığım görevler, iki alanda da teorik olan bilgilerimi pratik alana yansıtmama ve bu bilgileri pekiştirmeme yardimcı oldu. Aynca farklı kişiler ve ortamlarda rol alıp çalışmak, girdiğim  ortamlara daha çabuk ayak uydurnama ve adapte olmama yardimcı olmakla beraber, bana iş ortamlarında guruplarla çalışmak ile ilgili yeni beceriler kazandırdı. 2014 Yılında Yakın Doğu Koleji Öss bölümünde Psikoloji öğretmeni olarak yarı zamanlı göreve başladım. Aynı yıl içerisinde Yakın Doğu Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesinde Rehberlik ve Psikolojik Danışmanlık Doktora programına Başladım. 2015 yılı Eylül ayında ful time kadroya alındım şu an hem  psikoloji dersi vermekte hem de rehberlik psikolojik danışmanlık servisinde danışman öğretmen olarak görev yapmaktayım. 13 yıldan beridir toplumsal çalışmalar açısından,  Kıbns Türk Ruh Sağlığı Derneği, Kıbrıs Türk Psikologlar Derneği, Bağımsız Psikologlar insiyatifi, Türk Psikologlar Derneği- Ankara, Kıbrıs Türk Diyabet Derneği,  Kanser hastalarına yardım derneği gibi önemli kurumlarda üyeliğim ve çalışmalarım bulunmaktadır.

Zamanımı aileme ayırdığım zamanlarda babamın 10 yıldan beridir üst üstte ciddi kalp amiliyatları geçirmesi ve şu anda felçli olması ve konuşma problemi  yaşaması nedeniyle aileme her açıdan destek olmaya çalışmakta ve babamın  fizik tedavi ve dil terapisi tedavileriyle ilgilenmekteyim. Ailemin dışında kendime zaman ayırdığımda ise bir şeyler okuyor, şiir yazıyor, bazen resim yapıyorum. Kültürel ve tarihi geziler, seminer ve konferanslara katılıyorum. Konserler ve resim sergilerine gidiyorum. Bana yararlı olacağını düşündüğüm her şeyi araştırarak  kendime ve çevreme yararlı olan etkinliklere katılarak geçiriyorum.

Bu yaşıma kadar hayattan edindiğim deneyimler, ve elde ettiğim sonuçlar bana gösterdi ki,  insan kendi hayatını yönetmekte ve şekillendirmekte kontrol sahibidir. Yeter ki insan bunu kendisi istesin ve mücadele edip zorlukları aşsın. Çünkü her zorluk insanı hayatta başarıya götürecek olan bir fırsattır. İlk sahip olacağımız ve vazgeçmeyeceğimiz tek şey güzel bir kişilik ve düzgün bir karakter sahibi olmaktır. Her zaman sevgi, saygı, hoşgörü, anlayış, gibi manevi değerlere önem vermektir. Hayata dört elle sarılıp yaşadıklarımızın hepsini birer deneyim olarak değerlendirmektir. Maneviyatı sağlam olan, eğitime önem veren, çalışkan olan her insan sonunda iyi bir maddiyata sahip olur görüşündeyim. Bu kadar yıldır kendimi eğitim ve mesleki  alanda geliştirmeye devam ediyor ve hayattaki tüm olumsuzluklara rağmen yine de insanlara ve hayata gülümsemeye, kendime ve insanlara yeni ve farklı bir şeyler katmaya ve  başarılarımın kalıcı olması için mücadele etmeye devam ediyorum. Çünkü  hayatın bir ömür boyu devam edecek olan kocaman bir okul olduğunu düşünüyorum.

© Copyright 2018 | Near East Technology