Müsteyde Başar 

20.3.1989 tarihinde, Kuzey Kıbrıs Türk Cumhuriyeti’nin Lefkoşa ilçesinde dünyaya geldim. İlkokulu Aydınköy İlkokulunda okudum. Öğrencilik anılarımın başlama noktası olan ilkokul yıllarım çok güzeldi. Okuldaki birçok etkinliğe katılmanın yanında atletizm takımında da bulunmaktaydım. Spor hayatıma ilk adımı ilkokul yıllarında attım.

2000 yılında ilkokuldan mezun olduktan sonra Şehit Turgut Ortaokuluna başladım. Ortaokul döneminde de yine faal bir dönem geçirdim. Atletizmin yanında hentbolla da ilgileniyordum. Yaşanan şampiyonluklarla birlikte birçok ülkeyi gezip görme şansını da yakaladım.2003 yılında ortaokuldan mezun oldum ve Kurtuluş Lisesine başladım. Spor, dans, bilgi yarışmaları vb. avktivitelerle dolu dolu geçen lise hayatımı 2006’da tamamladım. Lisenin ardından, Yakın Doğu Üniversitesi Atatürk Eğitim Fakültesi Türkçe Öğretmenliği Bölümünde öğrenim hayatıma devam ettim ve 2010 yılında mezun oldum. Üniversite yıllarımın başında nişan oldum ve mezuniyetimin hemen ardından evlendim.

İlk iş tecrübemi bir dershanede yaşadım. Bir dönem dershanede öğretmenlik yaptım. İlerleyen zamanlarda bir kızım oldu. Anne olduktan sonra bir süre çalışmadım. Kısa bir aranın ardından, üniversiteyi okuduğum Yakın Doğu ailesine geri döndüm ve Yakın Doğu Kolejinde Türkçe-Edebiyat öğretmeni olarak işe başladım. Halen Yakın Doğu Kolejinde öğretmenlik yapmaktayım.

Hayatın her aşamasında zorluklarla karşılaşabiliriz. Her şey düşündüğümüz kadar kolay olmayabilir. Bir şeylere sahip olmak, hedeflenen yerlere ulaşmak için pes etmeden azimle çalışmalıyız diye düşünüyorum. Kişilerin, hayatın farklı alanlarında sorumlulukları vardır. Benim hayat felsefeme göre, sorumluluk almaktan korkmamalıyız. Çünkü başarıya giden yol, sorumluluklardan geçer. Ben hep bu ilkeyle ilerledim. Yorulmaktan, sıkışmaktan korkmadım.

Kişiler arası etkili iletişimin de hayatımızdaki yeri çok önemlidir. Ben kendimi bildim bileli çevremle sürekli iletişim içindeyim. Çocukluğumu şöyle bir düşünüyorum da, mahallede uğramadığım komşu, konuşmadığım insan yoktu.Yaşlısından gencine, çocuğuna kadar herkesle paylaşacak bir şeylerim vardı. Bu beni daha mutlu ve daha güçlü kılıyordu. Dertler paylaştıkça azalırken, sevinçler paylaştıkça artar. Her yaşanmışlığın kişiye farklı getirileri vardır. Bulunduğumuz farklı ortamlarda hayata bakış açımız değişir, ufkumuz genişler. Bunu da yaşayarak öğrendim. Basit bir örnekle, atletizm antrenmanlarını yaparken ayağım ağrıdan kopacak gibi olsa da koşmaya devam etmem gerektiğini; bilgi yarışmalarına hazırlanırken beynim patlayacak gibi olsa da çalışmaya devam etmem gerektiğini öğrendim. Hala bugün bir sürü şey öğrenmeye devam etmekteyim. Hayat böyledir zaten. Öğrenme durursa, hayatın akışı da durur. Olduğumuz yerde sabitleniriz. Hobilerimden bahsedecek olursam, beni mutlu edecek her şeyi yapmayı severim. Ruhumun ihtiyacına göre; kitap okumak, yürüyüş yapmak, müzik dinlemek vb. Bu klasikleşmiş hobilerin yanında farklı şeyler de denemeyi severim.

Hayattaki en büyük ideallerimin arasında öğretmen olmak vardı ve bunu gerçekleştirdim. Öğretmen bir anne babanın çocuğu olmanın bunda büyük etkisi vardır. Dünya üzerinde bana en büyük mutluluğu sadece bu mesleğin yaşatabileceği görüşündeyim. Birilerine bir şeyler öğretmek, yol göstermek, ilham kaynağı olmak harika bir duygu. Öğrencilik yıllarımda her öğrenci gibi benim de örnek aldığım, hayran olduğum hocalarım vardı. Bunlardan biri de İngilizce hocamdı. Bu değerli hocam, öğrencileriyle iyi bir arkadaş olabiliyorken bunun yanında çok iyi bir öğreticiydi. Aynı zamanda saygı ve disipline çok önem verirdi. Dersinde belirli kuralları vardı ve herkes nerede nasıl davranacağını iyi biliyordu. Bu özelliklerin tümüne bir arada sahip olan bir öğretmen olmak en büyük gayem.

  Öğretmenlik diplomamı aldığım Yakın Doğu kurumunda, ayakları üzerinde durabilen başarılı bireyleri toplumumuza kazandırmak için elimden geleni yapıyorum ve yapmaya devam edeceğim. 

© Copyright 2018 | Near East Technology